
από Θεσσαλονίκη και στην Χαλκιδική .
Έχει υγρό και εύκρατο κλίμα ίσως από τα καλύτερα της Ελλάδας με αποτέλεσμα να υπάρχουν εκεί πολλές παραθεριστικές κατοικίες και 3 οικισμοί οργανωμένοι πολεοδομικά έτοιμοι να υψώσουν υψηλού επιπέδου κύριες και παραθεριστικές κατοικίες .
Στο χωριό είναι κτισμένες τρεις εκκλησίες (ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην οποία τελούνται λειτουργίες, ο Ιερός Ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου και ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου),
Επίσης εδώ λειτουργεί νηπιαγωγείο, φαρμακείο, μίνι μάρκετ, γεωπονικό γραφείο, μαγαζί με είδη οικοδομής, μεσιτικό γραφείο, ταβέρνα ,ελαιοτριβείο και άλλα.
Λίγο πριν φτάσει κανείς στο χωριό, στα αριστερά, πάνω σε μια στροφή, συναντά την τοποθεσία «Γυαλάκια» με την παραδοσιακή πέτρινη «Μεγάλη Βρύση».

1. Ο '' ΜΥΛΟΣ της Νέας Γωνίας
Στις βόρειες παρυφές του οικισμού δεσπόζει ο «Μύλος» αιολική μηχανή οριζόντιου άξονα περιστροφής. Χρησιμοποιήθηκε για την άλεση των δημητριακών και την άντληση νερού.: παλιός ανεμόμυλος, διατηρημένος σε πολύ καλή κατάσταση.
2. Ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Θεοτόκου και ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου όπου γίνεται μεγάλο πανηγύρι στον υπαίθριο χώρο, στις ανατολικές παρυφές του χωριού.
3. Εργαστήρι της κυρά-Μαριάννας Καζάκη,
Πάνω στο δρόμο για Ν. Καλλικράτεια συναντάμε το Ελαιοτριβείο της περιοχής και το εργαστήρι της κυρά-Μαριάννας Καζάκη, ξακουστό για τα περίφημα παραδοσιακά ντολμαδάκια «γιαλαντζί».
Η ιστορία ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η Μαριάννα Καζάκη, λάτρης της καλής μαγειρικής και των παραδοσιακών γεύσεων, ξεκινά τη συσκευασία των αμπελόφυλλων από τα αμπέλια του παππού Θανάση με τη μέθοδο της παστερίωσης ώστε να μπορεί να απολαμβάνει, εκείνη και η οικογένειά της, τη φρεσκάδα και τη νοστιμιά του μαγιάτικου αμπελόφυλλου ακόμη και μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Την ίδια εποχή ο Δημήτρης Καζάκης ασχολείται όλο και περισσότερο με τα αμπέλια του πατέρα του στη Νέα Γωνιά της Χαλκιδικής σαν μια διέξοδο από τους ρυθμούς της Θεσσαλονίκης. Ο εμφύλιος πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αποκόβει την πολύ σημαντική Γερμανική αγορά από τους Έλληνες σταφυλοπαραγωγούς λόγω της διάρκειας και του κόστους μεταφοράς του προϊόντος μέσω Αδριατικής. Συνέπεια είναι η υπερπροσφορά του προϊόντος εντός Ελλάδας και η κάθετη πτώση της τιμής του. Έτσι, οι περισσότεροι αμπελουργοί στη Βόρεια Ελλάδα είτε ξεριζώνουν τα αμπέλια τους είτε τα μπολιάζουν με ποικιλίες κρασοστάφυλου. Τότε είναι που ο Δημήτρης, με την παρότρυνση της Μαριάννας, αποφασίζει να καινοτομήσει. Τα αμπέλια μπολιάζονται σε Σουλτανίνα επειδή το φύλλο της Σουλτανίνας (ή Σουλτάνας όπως τη λένε οι ξένοι) είναι ταυτόχρονα ανθεκτικό αλλά και μαλακό, δηλαδή ό,τι πρέπει για να γίνει ένα καλό ντολμαδάκι με ισορροπία ανάμεσα στη γεύση της γέμισης και τη νοστιμιά του φύλλου. Η νοστιμιά των αμπελόφυλλων της οικογένειας δεν άργησε να κατακτήσει τους φίλους και τους γνωστούς. Όλοι είχαν να λένε για τα αμπελόφυλλα "της Μαριάννας", όπως συνήθιζαν να τα ονομάζουν. Ο Πάγκαλος, απόφοιτος της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα φυτικής παραγωγής σε κολλέγιο της Αγγλίας. Εκεί, "μπολιάστηκε" σε έναν καινούριο τρόπο παραγωγής: τη βιολογική καλλιέργεια. Διαβλέποντας τη στροφή των καταναλωτών σε πιο υγιεινές τροφές αλλά αναγνωρίζοντας και τη μοναδική γεύση που προσφέρουν τα βιολογικά προϊόντα, η οικογένεια αποφάσισε - καινοτομώντας και πάλι - να μετατρέψει όλα τα αμπέλια της σε βιολογικά. Οι αμπελώνες Καζάκη είναι από τους πρώτους εξ ολοκλήρου βιολογικούς σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα, ο αυξημένος όγκος παραγωγής αλλά και οι απαιτητικές αγορές στις οποίες απευθυνόμαστε επέβαλαν την οργάνωση και τήρηση ενός αυστηρού συστήματος διασφάλισης ποιότητας
προσαρμοσμένου στις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες μας. Έτσι, το 2004 εφάρμοσε και πιστοποιήθηκε κατά HACCP για τις διαδικασίες παραγωγής που εφαρμόζει. Τα "Αμπελόφυλλα της Μαριάννας" αλλά και τα υπόλοιπα προϊόντα της οικογένειας Καζάκη είναι πλέον ευρύτατα γνωστά σε όλη την Ελλάδα ενώ σιγά σιγά επεκτείνονται και στο εξωτερικό. Ήδη τα προϊόντα μας δίνουν το παρόν στην Αγγλία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, ενώ γίνονται επαφές για εξαγωγές και σε άλλες χώρες. Το νεότερο προϊόν της εταιρείας είναι τα ντολμαδάκια της Μαριάννας. Τα ντολμαδάκια ενσωματώνουν τη μυστική συνταγή της γιαγιάς Μαρίας και το πρωτοποριακό πνεύμα της Μαριάννας. Έτσι, συνδυάζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η παραδοσιακή γεύση με την καινοτομία της μεθόδου παρασκευής (όρθια τοποθέτηση των ντολμάδων ώστε να μην ανοίγουν κατά το βράσιμο).
4. ΠΙΣΤΑ ΜΟTO CROSS ΝΕΑ ΓΩΝΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Μικρότερο πλάτος 7m.
Μπάρα εκκίνησης 40 Θέσεων υποχρεωτικά για Πρωτάθλημα.
5. Εργαστήριο κατασκευής ΠΙΑΝΩΝ του Πάνου Ιωαννίδη


Το σπήλαιο Πετραλώνων βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο από το χωριό Πετράλωνα του νομού Χαλκιδικής στη Μακεδονία και 12 χιλιόμετρα απο το χωριό ΝΕΑ ΓΩΝΙΑ .
Είναι ανοικτό για το κοινό από το 1979. Στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν από τον Άρι (Αριστείδης) Πουλιανό τα ίχνη κατοίκησης Αρχανθρώπων 700.000 περίπου ετών, κατ' εκτίμηση του ίδιου των αρχαιότερων Ευρωπαίων που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα.
Το σπήλαιο τα τελευταία χρόνια παραμένει κλειστο για ανακαίνιση
και θα ξανανοίξει για να το επισκεφτούν ,οι χιλιάδες επισκέπτες, το καλοκαίρι του 2023
![]() |
Αρχαιολογία
Το σπήλαιο ανακάλυψε ο Φίλιππος Χαντζαρίδης στις 10 Μαΐου του 1959 και έγινε γνωστό για τα παλαιοντολογικά και παλαιοανθρωπολογικά του ευρήματα ήδη από το 1960, μετά την τυχαία ανακάλυψη στο σπήλαιο από τον κάτοικο των Πετραλώνων Χ. Σαρηγιαννίδη, του περίφημου απολιθωμένου ανθρώπινου κρανίου. Η αξία του ευρήματος και η μοναδικότητά του έδωσαν αφορμή σε μια σειρά εργασιών μέσα και έξω από το σπήλαιο. Το 1968 και την περίοδο 1974-1988 διενεργήθηκαν ανασκαφές στο σπήλαιο από τον (παλαιο)ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό.
Στις δημοσιεύσεις του Πουλιανού για το σπήλαιο γίνεται λόγος για λίθινα και οστέινα εργαλεία, ο προσωρινός όμως χαρακτήρας των δημοσιευμάτων δεν μας δίνει μια σαφή εικόνα τους. Τα ευρήματα οπωσδήποτε είναι σπουδαιότατα και αποτελούν τις πρώτες μαρτυρίες κατοίκησης του ελληνικού γεωγραφικού χώρου.
Από ανθρωπολογικής άποψης το απολιθωμένο κρανίο είναι σπουδαιότατο εύρημα, όμως δεν υπάρχει ομοφωνία των ειδικών για την χρονολόγησή του και για την αξιολόγησή του. Οι κύριες απόψεις αποκλίνουν σημαντικά και το κρανίο θεωρείται ως ανήκον σε άνθρωπο που έζησε περίπου 700.000 χρόνια πριν από σήμερα κατά την μία και περίπου 200.000 χρόνια πριν από σήμερα κατά την άλλη.
Το κρανίο Πετράλωνα 1
Ανακαλύφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 στο βουνό Κατσίκα Πετραλώνων, από τον Χρήστο Σαρηγιαννίδη (εφημ. "Μακεδονία" 18-9-1960), μέσα στο ασβεστολιθικό σπήλαιο κολλημένο και καλυμμένο από έναν σταλαγμίτη 23 εκ. πάνω από το έδαφος, ενώ στο ίδιο το έδαφος υπήρχε ο σκελετός του..
Το Πετράλωνα 1 είναι ιδιαίτερα μεταβατικό στη μορφολογία του τόσο πολύ, ώστε ορισμένοι πιστεύουν πως αντιπροσωπεύει μια ενδιάμεση κατάσταση ανάμεσα στον Homo neanderthalensis και τον πιο αρχέγονο πρόγονό του. Στην πραγματικότητα μοιράζεται αρκετά χαρακτηριστικά και με άλλα απολιθώματα Νεάντερταλ, αλλά υπάρχουν επίσης και χαρακτηριστικά πολύ πρωτόγονα. Στη γενική του εμφάνιση το Πετράλωνα 1 έχει το πρόσωπο ενός Νεάντερταλ αλλά το κρανίο ενός αρχαϊκότερου τύπου. Αρχικά, το Πετράλωνα 1 ταξινομήθηκε ως Homo neandertalensis, αλλά αργότερα επαναπροσδιορίστηκε ως Homo erectus. Σήμερα, όμως, οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι ανήκει στο είδος των απολιθωμάτων που βρέθηκαν στην Αταπουέρκα και άλλα σημεία στην Ευρώπη, τον Homo heidelbergensis.
Αρχικά, το Πετράλωνα 1 χρονολογήθηκε στο βάθος των 70.000 χρόνων, μια ημερομηνία που αντιστοιχεί στα πιο πρόσφατα υπολείμματα Νεάντερταλ. Σύγχρονες χρονολογήσεις απέδωσαν το χρονικό βάθος των 700.000 χρόνων. Η πιο πρόσφατη, βασισμένη σε τεχνικές αντήχησης ηλεκτρονίου σε συνδυασμό με ραδιοχρονολόγηση και στρωματογραφικά δεδομένα, αποδίδει το ελάχιστο χρονικό βάθος των 200,000 χρόνων. Ωστόσο, η μορφολογία του κρανίου υποδεικνύει με μεγαλύτερη ακρίβεια στο χρονικό βάθος των 300.000 ή 400.000 χρόνων.
Το Μουσείο θα είναι επισκέψιμο ξανά απο το καλοκαίρι του 2023 .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου